Tim Dekker

Tim Dekker (Tilburg, 29 september 1993) is een voormalige Nederlandse atleet, die zich aanvankelijk had toegelegd op de meerkamp. Tijdens zijn atletiekloopbaan behaalde hij zowel in- als outdoor enkele nationale jeugdtitels op verschillende onderdelen. Tevens was hij van 2012 tot 2013 houder van het juniorenindoorrecord op de zevenkamp.

Zijn kenmerkendste prestatie leverde Dekker op de wereldkampioenschappen voor junioren in 2012 op de tienkamp. Daar veroverde hij een bronzen medaille. Vanwege deze prestatie werd hij aan het eind van 2012 door de Atletiekunie uitgeroepen tot atletiektalent van het jaar.

Naar aanleiding van terugkerende blessures is Dekker inmiddels gestopt met atletiek. Hij houdt zich nu voornamelijk bezig met andere sporten dry case.

Tim Dekker was als atleet lid van AV Gouda. Als senior nam hij tweemaal deel aan de Nederlandse kampioenschappen indoor bij de disciplines verspringen en hoogspringen seattle football jersey.

Externe links

Citroën Xsara WRC

Citroën Xsara WRC – samochód rajdowy klasy WRC, którego pierwsza wersja (jeszcze bez homologacji FIA) debiutowała na rajdowych trasach w 2000 roku podczas Rajdu Lyon-Charbonniere we Francji. Jest to jeden z najbardziej utytułowanych samochodów rajdowych na świecie.

W 2000 roku została zaprezentowana Xsara T4 FRC (French Rally Car), która ze względu na zbudowanie tej wersji jeszcze na bazie auta przed faceliftingiem, wyglądem bardziej przypominała Xsarę Kit Car. Przez cały sezon 2000 auto było poddawane testom, startując w mistrzostwach Francji. Starty w Rajdowych Mistrzostwach Świata nie były możliwe, gdyż auto nie posiadało jeszcze homologacji FIA. Na początku 2001 roku zadebiutowała Xsara ze zmienionym nadwoziem już w oficjalnej specyfikacji WRC. Prace rozwojowe trwały, auto w latach 2001–2002 było postrzegane jako nadające się głównie na asfaltowe trasy. Citroën chciał udowodnić, że tak nie jest startując w sezonie 2002 w takich rajdach jak Safari, Szwecji, czy Finlandii. Od 2003 roku Xsara WRC startowała w pełnym cyklu Rajdowych Mistrzostw Świata. W 2006 roku Citroën World Rally Team zawiesił swoje starty, w związku prowadzonymi pracami rozwojowymi nad nowym autem WRC – Citroënem C4 WRC. Jednak Xsara WRC w dalszym ciągu best running packs, w nieco rozwiniętej wersji, startowała w cyklu Mistrzostw Świata w barwach teamu Kronos Total Citroën.

Citroën Xsara T4, jeszcze w specyfikacji FRC, zadebiutowała podczas Rajdu Lyon-Charbonniere w 2000 roku. Za kierownicą zasiadał, czołowy wtedy, kierowca Citroëna Philippe Bugalski. Odniósł on zwycięstwo w tym rajdzie, a także w pięciu kolejnych zdobywając ostatecznie mistrzostwo Francji. W 2001 roku Bugalski wygrał jeden z rajdów Mistrzostw Europy – Rajd Niemiec.

W 2002 roku Jesús Puras jadąc Xsarą WRC zdobył mistrzostwo Hiszpanii. W tym samym roku zwyciężył w Rajdzie Wysp Kanaryjskich – eliminacji Rajdowych Mistrzostw Europy.

Debiut Xsary WRC w Mistrzostwach Świata miał miejsce podczas Rajdu Katalonii w 2001 roku. Do rywalizacji wystawiono dwie Xsary WRC, za ich kierownicami zasiedli Philippe Bugalski oraz Jesús Puras. Niestety, rajd ten nie był udany dla ekipy Citroëna – Bugalski ukończył rajd na ósmej pozycji, natomiast Puras nie ukończył rajdu w wyniku awarii układu paliwowego.

Podczas kolejnego występu Xsary WRC na Rajdzie Sanremo, wystartowały trzy Xsary WRC, Sébastien Loeb, debiutując za kierownicą auta WRC, wywalczył drugą pozycję, natomiast Philippe Bugalski i Jesús Puras nie ukończyli rajdu.

Największym osiągnięciem w debiutanckim sezonie Xsary WRC było zwycięstwo Jesúsa Purasa w Rajdzie Korsyki.

Sezon 2002 był kolejnym niepełnym sezonem Xsary WRC. Za kierownicą Citroëna zasiadali Philippe Bugalski, Sébastien Loeb oraz Thomas Rådström. Loeb był pierwszy na mecie pierwszego w sezonie Rajdu Monte Carlo, jednak w wyniku nałożonej 2-minutowej kary spadł na drugie miejsce, a zwycięstwo przypadło Tommiemu Mäkinenowi. Pierwsze zwycięstwo Xsarą WRC Loeba miało miejsce podczas Rajdu Niemiec.

Xsara w sezonie 2002 znalazła się dwukrotnie na trzecim miejscu podium za sprawą Thomasa Rådströma w Rajdzie Safari oraz Philippe Bugalskiego w Rajdzie Katalonii.

Sezon 2003 był pierwszym, w którym Xsara WRC startowała w pełnym cyklu Mistrzostw. W roku 2003 w barwach Citroën World Rally Team oprócz Loeba i Bugalskiego ścigali się także Colin McRae i Carlos Sainz.

Już podczas inauguracyjnego Rajdu Monte Carlo kierowcy Citroëna zajęli trzy pierwsze miejsca – zwyciężył Loeb, za nim McRae i Sainz. W pozostałych rajdach sezonu, Loeb zwyciężył trzykrotnie, natomiast Sainz, raz. Poza zwycięstwami seattle football jersey, załoga Citroëna zdobyła 15 miejsc na podium. Sezon 2003 zakończył się wywalczeniem wicemistrzostwa świata przez Sébastiena Loeba, który przegrał jednym punktem z Petterem Solbergiem, oraz trzeciego miejsca przez Carlosa Sainza. Dzięki temu Citroën World Rally Team zdobył pierwszy raz Mistrzostwo Świata Konstruktorów. Sezon 2003 był przedsmakiem przyszłej dominacji Citroëna i Sébastiena Loeba, na rajdowych trasach.

Rok 2004 był kolejnym udanym rokiem dla ekipy Citroën WRT, w której startowali dwaj kierowcy: Loeb i Sainz. Sébastien Loeb wygrał 6 z 16 rajdów sezonu, także 6 razy zajmował drugi stopień podium. Carlos Sainz dołożył jedno zwycięstwo. W rezultacie Citroën WRT zdobył drugi tytuł wśród konstruktorów, a Sébastien Loeb zapewnił sobie pierwsze zwycięstwo w generalnej klasyfikacji Mistrzostw Świata zdecydowanie wyprzedzając Pettera Solberga.

W sezonie 2005 Xsarą WRC ściagł się Sébastien Loeb oraz Francois Duval, który został zastąpiony w dwóch rajdach przez Carlosa Sainza. Loeb zwyciężył w 10 z 16 rajdów, natomiast Duval, jeden. Pozwoliło to zdobyć, ze znaczną przewagą, kolejny tytuł zarówno wśród kierowców jak i konstruktorów.

Xsarą WRC w teamie OMV Kronos ścigał się także Manfred Stohl, który zajął drugie miejsce podczas Rajdu Cypru oraz trzecie podczas Rajdu Australii. W rezultacie w trzech rajdach sezonu 2005, dwa pierwsze miejsca zajmowała Xsara WRC.

Na 2006 rok Citroën WRT postanowił zawiesić starty w Rajdowych Mistrzostwach Świata w związku z pracami nad nowym autem WRC opartym na Citroënie C4.

Jednak Xsara WRC nie zniknęła z rajdowych tras. Sébastien Loeb wraz z nowym kierowcą – Danim Sordo, startowali w zespole Kronos Total Citroën World Rally Team, który dysponował kolejną wersją rozwojową Xsary WRC. Loeb zwyciężył w 8 z 16 rajdów, 4 razy był drugi. Z powodu złamanej ręki nie uczestniczył jednak w pozostałych 4 rajdach. Mimo to, dzięki uzyskanej przewadze zwyciężył w klasyfikacji generalnej Mistrzostw wyprzedzając o jeden punkt Marcusa Grönholma. Natomiast zespół Kronos wywalczył drugie miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

W kolejnym sezonie Citroën WRT powrócił z nowym samochodem – Citroënem C4 WRC. Xsara WRC była samochodem zespołu OMV Kronos. Największym osiągnięciem było zajęcie drugiego miejsca przez François Duvala w Rajdzie Niemiec zaraz za Sébastienem Loebem w Citroënie C4 WRC.

W sezonie 2009 Xsara WRC odnosiła sukcesy za sprawą Pettera Solberga, który uczestnicząc w ośmiu rajdach za kierownicą Citroëna w specyfikacji z 2006 roku, dwukrotnie plasował się na trzeciej pozycji.

Podczas 5 lat startów w latach 2002–2006 Xsara WRC wygrała 32 rajdy w Mistrzostwach Świata, więcej zwycięstw ma na swoim koncie tylko A-grupowa Lancia Delta, która wygrała 46 rajdów w 7 lat, a także następca Xsary WRC – Citroën C4 WRC, który wygrał 36 rajdów w 4 lata.

Sébastien Loeb startując w 44 rajdach Mistrzostw Świata, tylko trzykrotnie nie ukończył rajdu z powodów technicznych. Świadczy to, o bardzo dużej niezawodności konstrukcji i razem z osiągniętymi sukcesami mianuje Citroëna Xsarę WRC jednym z najlepszych aut rajdowych świata.

Xsara WRC wywodzi się z Xsary Kit Car, jednak w przeciwieństwie do niej była wyposażona w napęd na cztery koła i turbodoładowany silnik dysponujący mocą 310 KM.

Psi Upsilon

Psi Upsilon (ΨΥ, Psi U) is a North American fraternity, founded at Union College on November 24, 1833. The fraternity reports 49 chapters at colleges and universities throughout North America vinegar as a meat tenderizer, some of which are inactive.

Psi Upsilon’s foundation provides scholarships and other financial guidance to students throughout the United States and Canada, giving preference to its own members, as well as mentoring and other support services.

In 1833, five sophomore and two freshman members of the Delphian Society, a local literary group, had become friends and began to meet regularly to exchange essays and engage in literary debate. The seven men thus founded Psi Upsilon on the evening of November 24, 1833. The first Constitution was adopted on January 10, 1834.

The first expansion chapter was started in 1837, when a member of Psi Upsilon at Union transferred to New York University. Ten chapters were founded in the first ten years, and eight more chapters were founded in the twenty years after that. By 1904, when the last founding father, Edward Martindale, died, there were 23 chapters and more than 11,000 members.[citation needed]

During World War II, a few chapters, such as the Omicron, rented their houses to the Army as barracks and offices. One chapter fluff ball remover, the Epsilon Nu, rented its house to a sorority (Gamma Phi Beta). The rental income these chapters received allowed them to survive. Other chapters, such as the Lambda and Eta, could not afford the taxes and upkeep on an empty house and had to sell.

After the War, the Executive Council hired professional staff and established a central office to assist chapters. At first the office consolidated initiation records and address lists, published a newsletter, and secured the fraternity’s historical artifacts. Over time, the staff’s size and function grew. Young alumni were hired to visit chapters as educational and leadership consultants, reviewing chapter operations and suggesting ways to improve. Leadership training was developed and expanded, and regular conclaves began to be held to train officers and alumni. Handbooks were published for each officer position and for general programs. Alumni associations were given professional advice on fundraising and house renovations. Within twelve years of the end of the war, five chapters were reactivated and four new chapters were chartered.[citation needed]

Psi Upsilon was the first fraternity to

Most chapters of Psi Upsilon retain the same type of governance: a president, two vice-presidents, a recording secretary, and a treasurer. The President presides over all meetings and enforces obedience to the Constitution and to the chapter by-laws. The First Vice-President is the internal vice president and helps maintain an efficient system of communication among the brothers. The Second Vice-President is the external vice president and serves as coordinator for public relations. Chapter may also have other leadership positions.

In July 2016, the president of Psi Upsilon’s Chi chapter at Cornell University was indicted by a grand jury for sexual abuse of a female Cornell student in the fraternity house. The crime allegedly took place in late January of that year seattle football jersey, with initial charges brought in early February. In May the accused student sued Cornell University, saying that their investigation process was flawed and non-compliant with recent changes in State law. The chapter has been suspended by both the national leadership of the fraternity, and Cornell University, although the university cited other violations.

In 2014 Wesleyan University required all male-only fraternities to become coeducational, partly in response to issues with sexual assault and harassment. At the time, Psi Upsilon and Delta Kappa Epsilon were the only recognized fraternities at the school. After Delta Kappa Epsilon’s housing was closed for failing to comply with the changes, Psi Upsilon was the remaining fraternity at the school. The fraternity agreed to become coeducational, but the chapter’s housing was temporarily suspended by the school before any female students could join. The closure was pending a drug investigation and past claims of sexual assault . As of September 2016, the chapter’s house was expected to reopen with both male and female members.

Media related to Psi Upsilon at Wikimedia Commons

Olav den Hellige

Olav II (Haraldsson) den Hellige (Oláfr hinn helgi) (995 – 29. juli 1030 i Slaget ved Stiklestad) var Norges konge fra 1015 til 1028. Han blev også i sin levetid kaldt Olav den Digre. Olav blev kåret som helgen 1031 og anerkendt af Den romersk-katolske kirke og Den ortodokse kirke. Hans dødsdag den 29. juli fejres stadig som folkefester i Norge og på Færøerne. Hans attribut er en daneøkse som han blev slået ihjel med.

Han var født på Ringerike og var søn af Harald Grenske, og dermed tipoldebarn af Harald Hårfager. Hans mor var Åsta Gudbrandsdatter.

Harald Grenske døde da Åsta var gravid med Olav. Hun giftede sig senere med storbonden Sigurd Syr, som var en fredelig, klog og lovkyndig mand.

I 12 års alderen drog han ud på sit første vikingetogt til den østlige del af Østersøen. Med aner fra Hårfagre-ætten havde han både vildskab, grådighed, hævnlyst, grusomhed non spill drink bottles, men også evnen til at organisere, styre og samle. Senere tog han på togter til landene omkring Østersøen. Under et af togterne mødte han i Danmark jomsvikingen Torkjell Høge, som han allierede sig med. Derefter hærgede de sammen i England, hvor de bl.a seattle football jersey. forgæves angreb London. I 1011 indtog de Canterbury.

Olav så det som et kald at samle Norge til et rige, lige som hans forfader Harald Hårfager gjorde when to use a meat tenderizer. På vej hjem – efter et togt til det sydlige Spanien – overvintrede han hos hertug Richard 2. af Normandiet i det nordøstlige Frankrig. Denne region havde normannerne (norske og danske vikinger) erobret i 881, og de fik lov til at beholde området ved at forpligte sig til ikke at angribe resten af landet. De skulle også forsvare landet mod fremmede magter.

På vej hjem mod Norge tog han til England, hvor han i 1014 hjalp anglo-sakserkongen Adalred II med at at erobre London fra danerne og rev i den anledning London-broen ned. Den engelske børnesang “London Bridge is falling down” kan have sine rødder i denne hændelse. Olav blev så rigt belønnet af Adalred for hjælpen, at han i stedet for sit langskib købte et handelsskib, og i 1015 kom han tilbage til Norge sammen med fire engelske biskopper.

Olav kom tibage til et religiøst splittet Norge. Efter Olav Tryggvasons død ved Slaget ved Svold blev Norge delt mellem sejrherrerne: danskekongen soccer training socks, svenskekongen og ladejarlerne. I Norge tjente man først og fremmest familien, som blev styret af familiens mandlige overhoved. Blodhævn var almindelig. Det var svært at forene riget, og der var ingen grobund for indførelse af kristendommen. Imidlertid var ættesamfunnet i tilbagegang. Landet havde udviklet sig til at være et land med bygder og småriger, med høvdinge og småkonger. Herredsting og lagting var også etableret. Alligevel skulle det blive svært at kristne og forene landet, der blev regeret af jarler og høvdinger som Erling Skjalgsson, Kalv Arneson, Hårek på Tjøtta og Tore Hund, som først og fremmest tænkte på ættens fremgang.

Noget af det første, Olav gjorde, var at tage Erik Jarls (963 – 1024) søn, Håkon til fange og bortvise ham til England, hvor Eirik jarl boede.

Derefter begyndte han at udvide sin magt ved først at blive småkonge i sin hjemstavn Opplandene (distrikterne nord for Oslo Fjord). Kristningen ventede han med. Efter slaget mod Svend Jarl i Langesundfjorden blev han konge over Viken og Agder. Derefter tog han til Trøndelag, hvor han blev kronet til konge; (senere blev han også kronet i Inntrøndelag. På rejsen mod syd blev han også kronet i det ene ting efter det andet. Dermed var han snart konge over det sydlige Norge. Han sluttede fred med svenskekongen, og som en del af aftalen giftede han sig med hans datter. Men inden brylluppet fandt sted, havde svenskekongen giftet hende bort til fyrst Jaroslav i Novgorod. For at bøde på dette rejste den svenske konges anden datter til Norge og giftede sig med Olav. Efter brylluppet rejste Olav til Hålogaland (Nordnorge) og blev også kronet der og var dermed i princippet konge over hele Norge.

Landet styrede Olav fra Borg, (Sarpsborg), den by han selv grundlagde i 1016. Byen Borg blev Norges hovedstad, og kongen lod bygge vold rundt om hele byen. Dele af volden findes i dag.

Kristendommen var på denne tid begyndt at få fodfæste i Norge. Mange var kun kristne af navn, men fulgte ikke den kristne tro så nøje. Der var besluttet på lagtingene rundt om i Norge, at kristendommen skulle indføres. Nogle steder var det problematisk at kristne folket. Den islandske sagaskriver Snorri Sturluson beretter om folk, som blev dræbt eller lemlæstet, når de nægtede at skifte til den nye tro. Olav tog fire biskopper med fra England. Den vigtigste af disse var biskop Grimkjell. Han var Olavs nærmeste i kirkesager.

Stephanie Gillis

Stephanie Gillis is an American television writer. She has worked on The Simpsons and has written ten episodes: “See Homer Run”, “Midnight Towboy”, “The Burns and the Bees”, “Once Upon a Time in Springfield” seattle football jersey, “Moe Letter Blues”, “Replaceable You”, “A Tree Grows in Springfield”, “Homerland”, “Treehouse of Horror XXV” and “Lisa with an ‘S'”.

Gillis currently lives in Los Angeles, California with her husband how to soften meat before cooking, fellow The Simpsons writer Al Jean. The two were wed in Enniskerry, Ireland in 2002.

Gillis has received two Emmy Award nominations adolph’s meat tenderizer, four Writer’s Guild of America Award nominations, an Environmental Media Award nomination love football shirt, two Annie Award nominations and the 2015 Annie Award for ” Best Animated Television/Broadcast Production.”

She was nominated for the Writers Guild of America Award in 2006 for “See Homer Run”, in 2009 as a member of The Simpsons staff, in 2010 for “The Burns and the Bees” and in 2011 for “Moe Letter Blues”.

In 2009, Gillis was nominated for an Environmental Media Award for the episode “The Burns and the Bees.”

She was nominated for an Emmy in 2010 for the episode “Once Upon a Time in Springfield.” Anne Hathaway received an Emmy for Outstanding Voiceover for her performance in “Once Upon a Time in Springfield.”

In 2013, Gillis was nominated for an Annie Award for the episode “A Tree Grows in Springfield” and is the winner of the 2013 Sierre / DreamAgo Villa Ruffieux Residency Award.

Gillis’ “Treehouse of Horror XXV” episode won the top TV honor at the 2015 Annie Awards for “Best Animated Television/Broadcast Production.”

In July 2015, Gillis received an Emmy nomination for “Outstanding Animated Program” for her “Treehouse of Horror XXV” episode.