De hvide (Finland)

De hvide (Finsk: Valkoiset) udgjorde den ene stridende part under den finske borgerkrig. Modstanderne blev benævnt de røde.

De første paramilitære grupperinger opstod allerede under den russiske revolution i 1905 efter, at Rusland havde tabt den russisk-japanske krig. Disse militære modstandsgrupper opstod på baggrund af de russiske forsøg på at russificere Finland. De første sammenstød mellem hvide beskyttelsesstyrker og bolsjevikker fandt sted allerede sommeren 1906 i Helsingfors.

Under borgerkrigen bestod De hvide i hovedsagen af borgerlige politiske kræfter, som var lojale over for det konservative og borgerlige finske senat. Politisk leder for De hvide i Finland var Pehr Evind Svinhufvud. Den militære kommandant var Carl Gustaf Mannerheim. Officerskorpset havde, som Mannerheim, for en stor del sin baggrund i den kejserlige russiske hær fra før den finske uafhængighedserklæringen af 6. december 1917.

Ved udbruddet af borgerkrigen bestod de hvide beskyttelsesstyrker (svensk: skyddskårer) hovedsagelig af de frivillige militære grupperinger, i begyndelsen ret få og temmelig spredt og uden fast ledelse, fortrinsvis i Østerbotten, hvor der var stationeret forholdsvis få russiske soldater, som det hurtigt lykkedes at få overmandet og dermed tillige skaffet sig våben. Også bønder i Karelen var rede til at forsvare hus og hjem mod fremmede magter; der imod i Finlands sydlige dele var den russiske militære tilstedeværelse forholdsvis stor, og fra disse fik De røde store mængder af våben. Fra Finlands sydlige egne søgte frivillige, der støttede et frit borgerligt demokratisk Finland derfor nordpå mod Østerbotten; mange blev stoppet undervejs, mishandlet og i visse tilfælde dræbt. Snart blev De hvides frivillige styrker dog supplerede med udskrevne, regulære soldater, de såkaldte finske jägertropper, som var taget til Tyskland mellem 1914 og 1917 for at få en militær uddannelse, og som vendte tilbage umiddelbart før borgerkrigens udbrud – mange var veteraner fra 1. verdenskrig

Seattle Sounders FC Second Away Jerseys

Seattle Sounders FC Second Away Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

. Disse styrker, som var bedre disiplinerede og bedre trænede end de frivillige styrker, blev afgørende for De hvides sejr i borgerkrigen ved siden af den tyske militære støtte.

De røde formåede aldrig at få oprettet regulære militære mandskaber, hvilket bidrog til deres nederlag. De røde styrker i Finland var imidlertid nært knyttet til de militære styrker i Russiske SFSR, deres allierede, og havde basis i venstrefløjen i Finlands Socialdemokratiske Parti anført af Otto Ville Kuusinen.

Et finsk hjemmeværn (finsk: Suojeluskuntajärjestö, svensk: Skyddskåren) bestod helt frem til 2 callus shaver. verdenskrig, men blev forbudt efter Fortsættelseskrigen i 1944 efter krav fra Sovjetunionen.

2e circonscription du Nord de 1945 à 1958

Vous pouvez partager vos connaissances en l’améliorant (comment ?) selon les recommandations des projets correspondants.

La 2e&nbsp classic football jerseys;circonscription du Nord était l’une des 3 circonscriptions législatives françaises que comptait le département du Nord.

La deuxième circonscription du Nord était situé à la périphérie de l’agglomération Lilloise callus shaver. Située entre la Belgique et le Pas-de-Calais est centrée autour de la ville de Lille de 1945 à 1958 .

Elle regroupait les divisions administratives suivantes : (canton d’Armentières – canton de La Bassée – canton de Cysoing – canton d’Haubourdin – canton de Lannoy – canton de Lille-Centre – canton de Lille-Est – canton de Lille-Nord – canton de Lille-Nord-Est – canton de Lille-Ouest – canton de Lille-Sud – canton de Lille-Sud-Est – canton de Lille-Sud-Ouest – canton de Marcq-en-Barœul – canton de Pont-à-Marcq – canton de Quesnoy-sur-Deûle – canton de Roubaix-Centre – canton de Roubaix-Est – canton de Roubaix-Nord – canton de Roubaix-Ouest – canton de Seclin – canton de Tourcoing-Nord – canton de Tourcoing-Nord-Est – canton de Tourcoing-Sud).

For the Love of Money

For the Love of Money” is a soul/funk song that was written and composed by Kenneth Gamble, Leon Huff, and Anthony Jackson; it was recorded by Philadelphia soul group The O’Jays for the album Ship Ahoy. Produced by Gamble and Huff for Philadelphia International Records, “For the Love of Money” was issued as a single in late 1973 (see 1973 in music), with “People Keep Tellin’ Me” as its b-side. The single peaked at number three on the U.S. Billboard R&B chart, and at #9 on Billboard’s Pop Singles chart in spring 1974. Though the album version of the song was over seven minutes long, it received substantial radio airplay thermos vacuum insulated bottle. The song’s title comes from a well-known Bible verse, 1 Timothy 6:10: “For the love of money is the root of all evil: which while some coveted after nalgene water bottles, they have erred from the faith, and pierced themselves through with many sorrows.” (This translation is from the King James Version of the Bible.)

Anthony Jackson played bass guitar on the song. One day during fall 1973, producer/keyboardist Leon Huff was leading the members of the MFSB rhythm section and Jackson through a rehearsal. Sigma Sound Studios owner/engineer Joe Tarsia noticed that Jackson had a wah-wah pedal attached to his Fender Precision Bass. Tarsia decided to run Jackson’s bassline through a phaser, giving it a swishing sound and later mixed in echo. During the final mixing of the track reusable water bottle companies, Kenny Gamble impulsively reached over to the echo button and added echo to Jackson’s opening riffs.[citation needed]

“For the Love of Money” was nominated for the 1975 Grammy Award for Best R&B Vocal Performance – Duo, Group or Chorus, losing to “Tell Me Something Good” by Rufus.

The song is sampled in Grandmaster Melle Mel’s 1985 single “Step Off,” and Funky Four’s “King Heroin” (1983). It has also been sampled by Marky Mark and the Funky Bunch’s single “I Need Money” and Charli Baltimore’s single “Money.” The Happy Mondays’s “Rave On” (1989) intro was also based on the opening riff to “For The Love of Money.” The British R&B singer/rapper Jentina sampled the money line for the chorus of her debut single “Bad Ass Strippa” in 2004. The rhythm and vocals are also used as the main backing track to Bone Thugs N’ Harmony’s 1995 single “Foe tha Love of $,” featuring Eazy E. The song was sampled for the Papoose featuring Remy Ma single “What’s My Name” in 2013. The song was sampled by Dr. Dre on the 2015 album “Compton” in the eponymous song “For the Love of Money.”

Stand-up comedian Sinbad had the song briefly play in the background at one point during his 1993 television special Afros and Bellbottoms, while he changed into a different pair of shoes to illustrate a point about how people typically walked in the 1970s.[citation needed]

The song was featured at the beginning of the 1997 comedy film For Richer or Poorer.

Beginning in 2004, the song was used as the theme to the reality television show The Apprentice callus shaver, with Donald Trump, and later as the theme to The Celebrity Apprentice, and also some international versions of the show, such as the Brazilian version of The Apprentice, called O Aprendiz, hosted by Roberto Justus.

The song was also briefly used during Trump’s stint with World Wrestling Entertainment (WWE) as his entrance theme before he changed to a different song, and it was subsequently incorporated into a series of sketches on Late Night with Conan O’Brien in which O’Brien would perform an impression of Trump.

Brian Griffin sings the chorus of the song whilst drunk in the episode of Family Guy titled “Peter, Peter, Caviar Eater.” The song was also featured on two episodes of The Fresh Prince of Bel-Air and Martin.

A small extract was also used when Monica, Chandler and Phoebe enter the casino in the finale of season 5 of the popular TV show Friends.

The song was parodied as “Cash Cash Cashety Cash” in the Drawn Together episode “The One Wherein There Is a Big Twist.”

Bone Thugs N’ Harmony used the first line as their chorus to the song “Foe Tha Love Of Money,” released in 1993.

The song was also played at Camp Randall Stadium in Madison, Wisconsin when Wisconsin Badgers football kicker Taylor Mehlhaff converted field goal attempts.

On May 1, 2010, Floyd Mayweather, Jr. came out to this song before beating “Sugar” Shane Mosley in their 12-round bout.

Chad Mendes also previously used this song as his entrance music in the UFC.

The Rare Blend cover of “For the Love of Money” was used during a driving sequence (“Joe’s Coin Bit”) in the 2001 movie Driven.

The chorus of the song is sung by Whoopi Goldberg in the opening medley of songs in the film Sister Act 2: Back In The Habit.

The song appears in Season 2 of Moonlighting, in the eighth episode, titled “Brother, Can You Spare a Blonde?” after Maddie Hayes (Cybill Shepherd) empties a suitcase of money to a waiting crowd below her.

The song was used for an H&R Block ad campaign beginning in 2014 called “Get your billion back America.”

The lead singer of the O’Jays, Eddie Levert, once complained that in the years since the song became a hit, its message has been spun into one of pro-idolatry and has thus ceased to be one of awareness and self-control.[citation needed]

Potok (Unix)

Potok (ang. pipe) – jeden z mechanizmów komunikacji międzyprocesowej umożliwiający wymianę danych pomiędzy dwoma procesami. Odbywa się to najczęściej poprzez połączenie standardowego wyjścia jednego procesu ze standardowym wejściem drugiego.

Mechanizm potoku i jego notacja (pionowa linia) zostały wymyślone przez Douglasa McIlroya, jednego z autorów wczesnych powłok systemowych, po tym jak zaobserwował, że w wielu przypadkach wyjście jednego programu stanowiło wejście dla drugiego. Jego pomysł został zaimplementowany w 1973 roku callus shaver, przez Kena Thompsona w systemie operacyjnym UNIX. Mechanizm potoku został następnie dodany w innych systemach operacyjnych, takich jak DOS, OS/2, Microsoft Windows i BeOS, często z tą samą notacją.

W uniksowych powłokach systemowych używa się symbolu „|” (pionowej linii), aby połączyć dwa lub więcej procesów w potok.

Przykład wykorzystania potoków w systemie UNIX:

Powyższa konstrukcja zwróci listę uruchomionych procesów (ps -a), posortowaną alfabetycznie (sort), niezawierającą powtórzeń (uniq) running handheld water bottle, oraz bez linii zawierających wzorzec sh (grep -v sh).

Do stworzenia nienazwanego potoku służy wywołanie systemowe pipe(). Prototyp funkcji bibliotecznej znajduje się w pliku nagłówkowym unistd.h i ma następującą postać:

Funkcja pipe() umieszcza dwa nowe deskryptory plików w tablicy fields[] (fields[0] – deskryptor pliku tylko do odczytu, fields[1] – deskryptor pliku tylko do zapisu) i zwraca 0 w przypadku powodzenia lub -1 w przypadku błędu.

Funkcja pipe() często używana jest w połączeniu z funkcją fork() w celu zapewnienia komunikacji między procesem macierzystym oraz jego procesami potomnymi.

Przykład poniżej implementuje korektor pisowni dla zasobów sieciowych wskazywanych przez URL. Znak „\” służy umieszczeniu wszystkich sześciu linii w jednej linii wiersza poleceń.

Specjalny znak „|” mówi interpreterowi powłoki, żeby to, co pojawia się na wyjściu jednego procesu, przekazał na wejście następnego. Tak więc wyjście komendy curl jest przekazywane na wejście komendy sed i tak dalej.

Wszystkie powszechnie używane powłoki Unix i Windows posiadają specjalną strukturę składniową dla tworzenia potoków. W standardowym użyciu polecenia filtra pisane są w sekwencji, oddzielone znakiem „|” (który, z tego powodu jest często nazywane „znakiem pipe”). Powłoka rozpoczyna proces i tworzy niezbędne połączenia pomiędzy standardowymi strumieniami (uwzględniając pewien bufor).

Z założenia standardowe strumienie błędów procesów w potoku nie są przez niego przekazywane, lecz łączone i kierowane na konsolę. Jednakże wiele powłok posiada dodatkową składnię zmieniającą to zachowanie. W powłoce csh, na przykład, używanie „|&” zamiast „|” oznacza, że standardowy strumień błędu powinien także zostać połączony ze standardowym wyjściem i przekazany do następnego procesu. Powłoka Bourne’a także potrafi połączyć standardowy strumień błędów ze standardowym wyjściem (za pomocą 2>&1), jak również przekierować go do innego pliku Fuzz Remover.

W najpowszechniej używanych prostych potokach powłoka łączy serię podprocesów poprzez potok i wykonuje zewnętrzne komendy w obrębie każdego podprocesu. W efekcie powłoka sama w sobie nie wykonuje żadnego bezpośredniego przetwarzania danych wpływających poprzez potok signed football shirts. Jednakże powłoka może wykonać przetwarzanie bezpośrednio. Konstrukt ten, ogólnie rzecz biorąc, wygląda mniej więcej następująco:

…co jest nazywane z angielskiego „pipemill” (walcownia).

W większości systemów uniksowych, wszystkie procesy potoku są rozpoczynane jednocześnie, z ich strumieniami odpowiednio połączonymi i zarządzanymi przez algorytm szeregowania wraz z innymi procesami uruchomionymi na maszynie. Istotnym aspektem, odróżniającym potoki uniksowe od innych, jest koncept buforowania: program wysyłający może wyprodukować do 5000 bajtów na sekundę, a program odbierający może ich przyjąć jedynie 100 na sekundę, jednak żadne dane nie giną. Zamiast tego, strumień wyjściowy programu wysyłającego jest trzymany w kolejce. Kiedy program odbierający jest gotów odczytać dane, system operacyjny przesyła mu dane z kolejki, następnie usuwa te dane z kolejki. Jeżeli bufor kolejki się zapełni, program wysyłający zostaje zawieszony (zablokowany) aż do momentu kiedy program odbierający ma możliwość odczytać jakąś część danych i zrobić miejsce w buforze. W systemie Linux rozmiar buforu to 65536 bajtów.

Narzędzia takie jak netcat i socat mogą połączyć potoki z gniazdami TCP/IP, zgodnie z jedną z zasad filozofii UNIX głoszącą, że „wszystko jest plikiem”.

Potok nazwany (lub łącze nazwane) jest to rozwinięcie idei potoku, polegające na stworzeniu specjalnego pliku, który ma służyć jako łącznik między procesami. Zapewnia to wygodny mechanizm przekazywania danych pomiędzy niespokrewnionymi ze sobą procesami. Wtedy ten specjalny plik potoku jest „nazwą” potoku w tym sensie, że operacje pisania i czytania wykonane na pliku są w istocie czytaniem z i pisaniem do potoku, a plik potoku służy jako swoisty punkt dostępowy.

W Uniksie do tworzenia potoków nazwanych stosuje się program mkfifo lub mknod.

Z poziomu programu można skorzystać z następujących dwóch standardowych funkcji: